موضوع جدید

مقاله ای که ترجمه آن را می خوانید، امروز  چهارشنبه در روزنامه النهار چاپ بیروت منتشر شده است .

19 نوامبر 2008- بیروت- نشریه النهار

کاملیا انتخابی فرد

رژیم ایران نفس عمیقی کشید وقتی دریافت که رئیس جمهور منتخب آمریکا-باراک اوباما- اکثریت آراء را بدست آورده است. این نفس عمیق از باور آنها بالا آمد. اعتقادی که در دولت جدید آقای اوباما ، لحن جنگ طلبانه به لحن دوستانه تری یعنی گفت و گو بدل خواهد شد. اما آقای اوباما چگونه فکر می کند؟ آیا او می تواند با ایرانی که اقای احمدی نژاد رئیس جمهور آن است به آسانی نفس کشیده و قبل از انتخابات آینده ریاست جمهوری در این کشور، با دولت فعلی وارد مذاکره شود؟ برای آقای اوباما شاید مذاکره با اهریمن در وضعیت فعلی آسانتر از مذاکره با این ایران باشد. ایرانی که به گفته وزیر دفاع آمریکا مسئول کشته شدن بسیاری از سربازان آمریکایی در عراق بوده است. سربازانی که توسط بمب های کنار جاده ای ساخت ایران هر روز در عراق کشته می شوند و یا توسط شورشیانی که دولت آمریکا، ایران را در پشت تعلیم این جنگجویان و سلاحهای در دست آنها می داند. هر چند که ایران همواره این ادعاها را تکذیب کرده است و آنها را اتهامهایی بی اساس نامیده اما مقامات رسمی افغانستان و عراق گه گاه با صدایی خفیف گفته اند که ایران در ایجاد برخی ناآرامی ها در کشورشان دست داشته است.

چند ماه قبل وقتی که رابطه ایران و آمریکا بر سر برنامه هسته ای ایران به شدت تیره گردید و احتمال رویارویی نظامی به وجود آمد، یک دیپلمات ایرانی مقیم امارات متحده عربی، مقامات دولت افغانستان را خواست و توسط آنها این پیام را به دولت آمریکا منتقل کرد:” به دوستان آمریکایی خود بگویید که چنانچه تاسیسات هسته ای ما مورد حمله آمریکا قرار بگیرد ما افغانستان را جهنمی برای سربازان آمریکایی خواهیم کرد.”

هم اینک رئیس جمهور کشوری که تابحال غیر دوستانه با آمریکا برخورد کرده است، آقای احمدی نژاد، برای اولین بار در تاریخ انقلاب اسلامی برای رئیس جمهور آمریکا پیام تبریک فرستاده است. اقدامی که چنان غیر منتظره و برجسته که حتی رقیبان خود را به شگفتی و تحسین بازداشته است. اما چنین تمجدیدی در میان دوستان و هم مسلکان وی در بخش تندرو حاکمیت انجام نگرفت. شاید بهتر است تا گفته شود که روحانیون خشکه مذهب که فکرهای متحجر و قدیمی دارند و در مراکز علمی شهر قم نشسته اند، اقدام آقای احمدی نژاد به مذاقشان خوش نیامد. بهتر شدن رابطه با آمریکا به معنای از دست دادن نفوذ در مناطق بحران زده در کشورهای اسلامی است. از قطع شدن حمایتی که آنها از حماس و حزب الله می کنند تا به شورشیان در عراق و حتی در افغانستان. آیا ایالات متحده آمریکا باید باور کند که رهبران ایران در حال ایجاد یک دوره انتقالی هستند تا رفتار خود را تغییر دهند؟ آنهم در حالی که کمتر از هفت ماه به انتخابات ریاست جمهوری در ایران مانده است؟

ادامه‌ی متن »