موضوع جدید

سالی چند بار رادیو و تلویزیون ایران درباره قریب الوقوع بودن توافق بین ایران، پاکستان و هند درباره قرارد خط لوله گاز صادراتی ایران به این دو کشور داد و سخن می دهد. و هر سال رییس جمهور وقت ایران در سفری به هند و پاکستان، این مژده را به مردم همیشه در صحنه می دهد که به زودی و به کوری چشم آمریکا که مانع اصلی این توافقنامه است، این معاهده امضاء خواهد شد. کما اینکه آقای احمدی نژاد نیز در سفر اخیر خود به سری لانکا توقفی کوتاه در هند و پاکستان داشتند تا درباره خط گاز صلح به توافق نهایی برسند. و چه خوش باور هستیم ما مردم ایران که گمان داریم با احداث این خط گازی، فایده بزرگی نصیب کشور خواهد شد. زهی خیال باطل! آقای محمد هادی نژاد حسینیان، معاون سابق امور بین المل وزارت نفت ، کسی که مسئول پیگیری خط گازی صلح تا دی ماه 2007 بودند در مصاحبه ای انتقادی به ایسنا گفته اند که  قیمت فروش گاز ایران به هند و پاکستان 60 درصد زیر قیمت های جهانی است. و به عبارت آسانتر زدن چوب حراج به سرمایه ملی است. ( شاید هم کسی در حکومت نذر کرده بوده که گاز  ایران را خیراتی به هندی ها و پاکستانی ها بدهد!). ( گفت و گوی آقای نژاد حسینیان را در اینجا بخوانید.)

از قرار معلوم کم کردن روی آمریکا برای به سرانجام رسیدن این توافقنامه به اندازه ای برای نظام حیاتی و ضروری شده است که مصمم هستند تا گاز ایران را در نازل ترین قیمت و کمتر از 6 دلار به هند و پاکستان فروخته در حالی که قیمت واقعی آن در حدود 11 دلار برای هر واحد آن است.  آنچه که از جوانب امر پیداست، اشتیاق ایران برای امضای این قرارداد باعث شده تا هند و پاکستان را تشویق به گرفتن امتیاز کند. آقای نژاد حسینیان به ایسنا می گوید:”  اگر حجم صادرات به هند و پاكستان روزانه 60 ميليون متر مكعب باشد، از جيب مردم ايران روزانه 25 ميليون دلار به هندي‌ها و پاكستاني‌ها تحفيف داده مي‌شود و اگر 150 ميليون متر مكعب در روز صادر كند، ميزان تخفيف روزانه بالغ بر 55 ميليون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد براي حالت اول 225 ميليارد دلار و براي حالت دوم 495 ميليارد دلار تخفيف داده مي‌شود. به طور خلاصه قرار است براي رفع تنش بين هند و پاكستان از طرف هر ايراني 2.3 تا 7 ميليون دلار به شركت‌هاي گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض شود!

البته آقای نژاد حسینیان می گویند که دادن چنین تخفیفی نیاز به رای دو سوم نمایندگان مجلس دارد و ایشان به ضرورت تعیین قیمتی جدید برای حفظ منافع ملی تاکید می کنند. آقای نژاد حسینیان که سابق بر این نماینده ایران در سازمان ملل نیز بوده اند سال قبل درباره نحوه بازنشستگی اش از وزارت نفت می گوید که در اواخر سال 2007 وقتی که در محل کار خود حاضر شد، نامه ای روی میزش دید که در آن نوشته بود:” شما از 12 بهمن بازنشسته می شوید.” و دولت ایران بعد از بازنشستگی آقای نژاد حسینیان، نماینده تازه ای را برای پیگیری مذاکرات خط لوله صلح منصوب کرده بود.

آقای نژاد حسینیان قبل از بازنشستگی دائما به انجام این قرارداد اعتراض داشته و قیمت گاز در این قرارداد را 32 درصد از قیمت گاز صادراتی ایران به ترکیه که 12 سال پیش امضاء شده کمتر می دانسته است و اعتراضهای ایشان باعث بازنشستگی زودهنگام ایشان شد.  در حالی که تولید گاز ایران در حدود 400 میلیون متر مکعب در روز است و از این میزان روزانه بخشی به چاههای نفت تزریق و بخش دیگر صرف مصرف داخلی می شود در حقیقت گاز مازادی برای صادرات وجود ندارد. آنچه که دولت به آن دل بسته بهره برداری از میدان گاز پارس جنوبی است که بتواند ظرفیت تولید را دوبرابر و روزانه 150 میلیون متر مکعب گاز به هند و پاکستان صادر کند.

خدا می داند که توجیه دولت برای این ارزان فروشی چیست و چرا در عوض منت کشی هند و پاکستان که واقعا علاقه ای نیز به ایجاد صلح با یکدیگر ندارند و می خواهند از شرایط کنونی ایران در جهان سوء استفاده کرده و ثروت ما را به یغما ببرند ، دنبال سرمایه گذاران خارجی در توسعه میدانهای گازی عظیم مشترک بین ایران و قطر نیستند؟ قطری ها سالهاست که مشغول برداشت از این میدان گازی مشترک با ایران هستند و به بزرگترین تولید کننده گاز مایع در دنیا تبدیل شده اند و آنوقت ایران توانایی تولید کافی حتی برای مصرف داخلی نداشته و همانطور که بیاد دارید زمستان گذشته روزهای متوالی مردم بدون گاز در سرما لرزدیدند و برخی جان خود را از دست دادند. و باید بگویم که خاصیت میدان های گازی بدین گونه است که از هر سویی که از آن بیشتر برداشت شود جریان گاز بیشتر به آن سمت هدایت می شود یعنی قطری ها سالهاست که مشغول برداشت بوده اند و ما همچنان مشغول دشمن تراشی و خط و نشان کشیدن برای این و آن. معلوم نیست که چه افتخار و دستاوردی در این قراداد 25 ساله حراج و تاراج گاز ایران وجود دارد؟!